![]() |
Bij Aziaten is het rijst wat de klok slaat. Ontbijt, lunch, diner of tussendoortje. |
Rijst verveelt Aziaten nooit. Daarbij wordt consequent voor witte rijst gekozen. Ondanks de veelvuldige inname van witte rijst heb ik tijdens mijn reis nauwelijks mensen met overgewicht gezien. Hoe is dat toch mogelijk?
Ook de cijfers blijken niet te liegen, in Thailand komt obesitas veel minder vaak voor dan in Nederland. Een recent onderzoek bracht aan het licht dat rijst op zichzelf geen dikmaker is (1).
Tarwe lijkt een sterker vermogen te bezitten tot het aanjagen van obesitas. Hoewel genen ook een rol kunnen spelen bij de aanleg om dik te worden, is dat niet het enige waarom Aziaten een stuk slanker zijn in vergelijking met westerlingen. Dit viel mij op:
- Ze drinken minder suikerrijke dranken. Vloeibare calorieën staan bekend als ware dikmakers.
- Ze eten veel soep. Een soep werkt heel verzadigend, omdat het voornamelijk uit water bestaat.
- Ze eten met stokjes. Het eten met stokjes gaat langzamer dan met een lepel of vork, waardoor de verzadigingshormonen de tijd krijgen om hun werk te doen.
- Het dessert bestaat voornamelijk uit fruit. Aan suikerrijke en moddervette desserts doen Aziaten doorgaans niet. In plaats daarvan eten ze na de maaltijd wat fruit dat voornamelijk uit
water bestaat en daarbij ook nog vezels bevat. Thee is hier ook als dessert erg populair.
- De portie-groottes zijn een stuk soberder dan wat we in het westen gewend zijn. Overeten wordt zo tegengegaan.
- De tussendoortjes bestaan uit noten, zeewiersnacks en gedroogd fruit. Een stuk gezonder dan het geraffineerde spul dat in het westen wordt genuttigd als tussendoortje.
Meer over rijst
De reden dat Aziaten kiezen voor witte rijst, is dat het in deze vorm veel langer houdbaar is. Ik heb hier in Azië ook over de rijstvelden gelopen. Geweldig om te zien. Witte rijst kan de bloedsuikerspiegel snel laten stijgen en daarmee diabetes en het metabool syndroom aanjagen. Dit effect wordt wel tegengegaan doordat witte rijst vrijwel altijd wordt gecombineerd met eiwit en vetten. Men eet witte rijst vaak met groenten, vis of kip.
Daarbij is nog een ander belangrijk punt aan de orde bij het eten van rijst. Bruine rijst bevat veel arsenicum, een zwaar metaal dat zeer slecht is voor onze gezondheid (2). Witte rijst bevat nauwelijks arsenicum en is daarom een betere keuze als het dagelijks wordt genuttigd.
Een truc om de hoeveelheid arsenicum in bruine rijst met 82% te laten afnemen, is door het een nacht lang te weken in water en dan te koken in een ruime hoeveelheid water, waarbij je het laatste deel afgiet (3).
Slank niet gelijk aan gezond
Hoewel Aziaten gemiddeld minder dik zijn, wil dat niets zeggen over hun gezondheid. Het blijkt dat Aziaten in vergelijking met westerlingen al bij een lagere BMI kans hebben op chronische welvaartsziekten.
Bovendien spelen er andere problemen. De lucht is op veel plekken in Azië van bijzonder slechte kwaliteit. Ik ben de grote steden uitgevlucht vanwege smog. Toen ik eenmaal op het platteland was, begonnen de problemen pas echt. Boeren steken hier massaal hun land in de brand om sneller te kunnen zaaien. Om deze reden heb ook ik helaas in Azië met een mondkapje rondgelopen.
Weinig bewerkt voedsel
Het leven hier in Azië is heel eenvoudig. Op sommige plekken lijkt het wel alsof de tijd sinds de middeleeuwen heeft stilgestaan. Veel huizen hebben geen ramen en deuren. Een kachel is niet nodig.
Men slacht zelf een kip en ruilt deze voor wat groente bij de buren. Onbewerkt voedsel is hier extreem goedkoop. Voor 3 euro kun je een driegangenmaaltijd nuttigen. Hierdoor kunnen veel levensmiddelenfabrikanten lastig concurreren en zijn bewerkte producten minder populair.
Toch heb ik in Bangkok een gigantisch gebouw gezien van Unilever. Ik heb begrepen dat de grote bedrijven hier langzaam maar zeker meer macht beginnen te krijgen.
Met gezonde groet,Juglen Zwaan
