 |
Week 2 van mijn onderzoek 'mijn relatie met voeding'. |
Wat ik afgelopen week ontdekt heb, is dat ik het gezellig vind om te eten met mensen die moeite doen om eten te maken. De aloude en vaak toegepaste methode, van belonen en onthouden, me minder bezig houd. Mijn nieuwe eetpatroon al begint in te dalen.
Zo ondervond ik dat wanneer ik later opsta, ik minder behoefte heb aan een ochtendtussendoortje. Wanneer ik ’s avonds nog 'snaaitrek' krijg, ik het dan prima vind om een stuk fruit te nemen. En wanneer ik dan toch popcorn neem, ook na een deelportie kan stoppen.
De grootste eyeopener was wel dat wanneer ik bezig ben met schrijven of opruimen, ik helemaal niet aan eten denk. Ik ontdekte ook dat het waar is wat er gezegd wordt over koolhydraten.
Wanneer je er ’s morgens al vroeg mee begint, wil je er de héle dag meer van. Zo kwam het voor dat ik een dag geen kwark meer in huis had en een knackebröd nam, waardoor ik de hele dag knackebröd en koek wilde hebben.
Waar ik erg blij van werd, is de jongste zoon die met zijn vriendin samen lekkere hapjes maakt in het weekend. Brownies en bladerdeeghapjes met pesto. Mmm, met de L van liefde gemaakt en de met de G van gezellig eten. Daar kun je toch geen nee tegen zeggen?
One week: not all work… also pleasure!