 |
Gebaseerd op waargebeurde verhalen van 7 vrouwen in een ongezonde relatie. |
‘Een partner met een dubbelleven, klemgereden worden op de snelweg als je naar huis wilt, letterlijk je strot dichtgeknepen hebben als je iets zegt wat hem niet aanstaat, een schop in je buik tijdens je zwangerschap of verkracht worden door je eigen vriend'.
In deze unieke bundeling van openhartige en aangrijpende verhalen vertellen 7 vrouwen die verstrikt zijn geraakt in een gewelddadige, destructieve, narcistische of andere soort ongezonde relatie. Hoe het zover is gekomen en waarom het zo moeilijk was zichzelf te bevrijden.
‘Ik voelde me steeds meer beklemd raken en wist niet goed hoe ik daarmee om moest gaan. Het leek wel of hij me steeds meer ging kleineren en manipuleren om mij onder controle te houden.
Voor de buitenwereld was hij een nette, charmante en behulpzame man. Maar ’s avonds als de poort dichtging en niemand ons kon horen dan liet hij zijn ware gezicht zien. Dan kon hij tekeergaan, daar lustten de honden geen brood van.
Uit voorzorg had ik regelmatig mijn telefoon in mijn onderbroek en de afstandsbediening van de poort in mijn beha om eventueel mezelf te kunnen redden of te vluchten als het nodig zou zijn'.
Fragment van Julia uit ‘De wolf en de 7 meisjes’.
Het boek is bedoeld om meer bewustzijn te creëren en verandering in gang te zetten om vrouwen te helpen zich los te maken uit ongezonde relaties die ten koste gaat van hun geestelijk welzijn en gezondheid.
Het neemt je mee achter de schermen en achter de maskers van een ongezonde relatie. Het geeft een goed beeld van hoe het kan dat levenslustige, succesvolle, intelligente vrouwen terechtkomen in een ongezonde relatie, waarom ze er zo lang in blijven hangen en waarom het zo moeilijk is ervan los te komen.
Intieme terreur
Dagelijks zien we op het nieuws de berichtgeving over de schending van vrouwenrechten in het buitenland, het grensoverschrijdend gedrag achter de schermen bij bekende televisieprogramma’s en de ongelijkheid en intimidatie van vrouwen op het werk, maar over het geweld tegen vrouwen achter de voordeur komt maar weinig naar buiten.
Zeker bij een intieme liefdesrelatie is er vaak sprake van een grote loyaliteit ten opzichte van de partner waardoor het niet aan de grote klok wordt gehangen, laat staan dat er aangifte wordt gedaan.
‘Ik haalde mijn schouders op, terwijl ik dacht: joh, zoek het uit met je grote bek. Maar toen ik weer opkeek, zag ik dat hij mijn kant opkwam. Ik moest een beetje lachen toen ik me bedacht hoe belachelijk hij zichzelf maakte, tot ik een hand om mijn nek voelde sluiten.
Er schoot nog even door me heen dat het een grap was en dat hij me zo een zoen zou geven om in lachen uit te barsten, maar dat was het niet. Ik voelde de hand om mijn nek verstrakken en ik werd omhoog getrokken uit mijn stoel.
Dit was menens. Met een hand om mijn nek trok hij me omhoog en zag ik mezelf richting de deur vliegen. Het ging zo snel dat ik niks kon uitbrengen. In een fractie van een paar seconden zag ik mijn hoofd richting de glazen deur gaan. Het enige wat ik kon denken was: kut, daar ga ik, dwars door die ruit...’
Fragment van Carlijn uit ‘De wolf en de 7 meisjes’.
Intieme terreur is een ernstige vorm van partnergeweld die gekenmerkt wordt door een patroon van controle en dwang. Wereldwijd heeft 1 op de 3 vrouwen fysiek en/of seksueel geweld ervaren door een intiem persoon of partner. In Nederland sterft er elke 8 dagen een vrouw door (intiem) geweld en 1 op de 5 vrouwen in Nederland krijgt met partnergeweld te maken (Bronnen: Orangetheworld, unitednations).
Taboe op partnergeweld
Door het onderzoek dat de auteur voor het boek verrichtte, werd duidelijk dat vrouwen die hun verhaal wilden delen dit meestal niet onder hun eigen naam durven doen. ‘De enige reden dat de vrouwen hun verhaal wilden delen was omdat ze als geen ander weten wat de impact is van een ongezonde, gewelddadige relatie en dat ze andere vrouwen hiervoor willen behoeden.
Het is een groot maatschappelijk probleem dat nog steeds veel te vaak in de doofpot wordt gestopt. Er komen gelukkig steeds meer vrouwen die hun verhaal over (seksuele) intimidatie of geweld op het werk naar buiten brengen, al dat niet onder hun eigen naam, maar het partnergeweld is blijkbaar nog steeds een taboe'.
Tekst: Caren Vermaat