 |
We gingen een weekje naar Duitsland en daar vooral niets doen, maar uitrusten van alle turbulentie om ons heen. |
Bestemming
Mijn man zei: ‘de eerste drie dagen doen we rustig aan, daarna zien we wel’. Ik vond het prima, want ik had 3 dikke leesboeken meegenomen en natuurlijk mijn schrijfboekjes. Wanneer ik inspiratie krijg om de planning te doen of te tekenen, dan kan dat op de flipovervellen die ik had meegenomen.
Locatie
Het huis zag er prachtig uit, lag aan de rand van het dorp. De tuin was omzoomd door bomen en struiken, zodat we vrij zaten.
De fietsers, wandelaars en auto’s die af en toe langskwamen zagen ons niet vanaf de weg.
We hadden zelfs een eigen sauna. Het was al ruim 30 graden buiten en zelfs ’s nachts bleef het boven de 20 graden. Ik kon helemaal niks anders dan binnen liggen en lezen met dat weer. Mijn man ging dapper met zijn plan van start om elke dag te wandelen, steeds een stukje verder en daarna de sauna in.
Slecht nieuws
Op de tweede ochtend kwam er een verontrustend bericht. Het ontslag wordt voor mijn man aangevraagd. Hij ontplofte en die stemming is twee dagen niet meer overgegaan. Onrecht wordt hem aangedaan. Hij, die zo hard heeft gewerkt en dit bedrijf vanuit een faillissement doorstartte.
Meer lawaai
Of dit nog niet genoeg ‘lawaai’ was, begonnen 2 grote graafmachines op vijf meter van ons huis met het graven ten behoeve van een nieuwe riolering. Dit ging van 07.30 tot 15.30 uur élke dag de hele dag door.
De sfeer was om te snijden, eigenlijk net zoals hij thuis was. Wat mij betrof, konden wij de derde dag wel weer naar huis gaan.
Kort samen
We konden maar één week samen op vakantie want dan begon mijn werk alweer en zou mijn man nog twee weken klussen. Daarna zou dan (eindelijk) het huis in de verkoop gezet worden.
Het liefst zou ik deze week benutten om huizen te bekijken in deze omgeving, vandaar deze locatie voor de vakantie. We zijn op mijn verzoek wel naar één huis gaan kijken, maar alleen aan de buitenkant.
Eind goed… of niet?
De laatste avond van deze, toch al dramatische, week zouden we naar een fijn restaurant gaan om goed af te sluiten, maar er werd hevig onweer voorspeld. We zijn daarom ’s middags naar huis gegaan.
Daar aangekomen waren de nieuwe buren inmiddels ingetrokken. Nu wonen er drie jongetjes onder de vijf jaar naast ons. Dit lawaai zijn wij niet meer gewend. Je hoort ze binnen en buiten het huis. Ik wil nu nóg sneller verhuizen. Zou het weer een jaar worden uitgesteld?
Ik hoop echt van niet.
Energie
Ik voel de energie uit me wegstromen, zodra ik het huis inkom. Mijn stemming slaat om, mijn man merkt het. Ieder maar weer terug op zijn eigen eiland en overleven totdat het beter wordt.
Opnieuw roerige tijden
Ondertussen heb ik geen zin om me te wijden aan een nieuw boek. Even een vonkje van inspiratie in de vakantieweek toen ik de Boekplanner van Jolanda Pikkaart en Esther van der Ham en het boek over levensverhalen van Daniëla Postma las. Maar dat vonkje was snel weer verdampt. Eenmaal thuisgekomen, trek ik me terug in mijn kamer.
Draad oppakken
Gelukkig mocht ik weer werken, dat is zó leuk. Daar krijg ik energie van en kom in een positieve vibe.
Altijd goed nieuws
Om uit dit dal te klimmen, heb ik hulp nodig. En die kwam er in de vorm van ‘olietjes’. Ik ben me nu aan het inlezen, testen en ga volgende week plannen maken. Het borrelt weer ’s nachts. Dit is voor mij een teken dat het goed zit.
Advies aan mezelf voor nu: ver weg blijven van negatieve invloeden en doorgaan met positieve impulsen. Dan komt het zoals altijd wel weer goed met mij.