 |
Ik zit in een andere fase van mijn leven en dat houdt me flink bezig in mijn hoofd. |
Ik krijg nu weer behoefte om te gaan schrijven. Toen ik twee jaar geleden 60 werd, had ik het gevoel dat meer dan de helft van mijn leven voorbij was. Best shocking! Nog een paar jaar en dan kom ik in aanmerking voor AOW… wát? Wat gebeurt er allemaal, ik ben hier nog maar net…!
Hé hallo! Ik kom nog maar net kijken hoor…, ben nog lang niet uitgespeeld hier. Wil nog dromen en dingen doen die van waarde zijn voor anderen en voor mezelf. Maar de hele maatschappij is ingericht dat wij langzamerhand stoppen.
Alhoewel door het gebrek aan vakmensen er wel langer wordt doorgewerkt tegenwoordig. Misschien nog niet zo’n gekke ontwikkeling voor sommigen. Want het valt heus niet mee om ineens niet meer mee te tellen in de maatschappij. Om teruggeworpen te worden op jezelf.
Je wereld verkleint… je gevoel van van waarde zijn kan minder worden hierdoor. Ik weet wel dat het allemaal in jezelf zit. En dat de oplossing zit in het jezelf waardevol voelen hoe dan ook…, maar het helpt wel, is handig, als je dit ook kunt praktiseren… toch?
Ik heb het aan mijn lieve moeder gezien. Daarmee vierden we in 2021 haar 85e verjaardag met elkaar in een leuk huis in Drenthe en met de klein- en achterkleinkinderen had ze een leuk dagje uit. Daardoor ontdekte ze dat ze er toch nog wel toe deed!
Voor haar kinderen, zussen, kleinkinderen... maar natuurlijk! Alleen omdat ze daarna terugkomt in haar huis waar ze de meeste tijd alleen is, beklijft het niet! Dat gevoel is dan moeilijk vast te houden voor haar. Maar wat heb ik genoten van het feit dat ze deze ervaring had!
En wat ben ik blij en dankbaar voor mijn vrijheid en de keuzes die ik kan maken omdat ik ben waar ik ben. Oppassen op mijn kleinkinderen en zoveel mogelijk tijd doorbrengen met hun. Ook zij zijn snel groter… dus pakken die momenten! Genieten zoveel we kunnen! Make the most of now!