 |
Ontspullen is een nieuw woord, een prachtig woord. Vroeger zeiden we gewoon opruimen of weggooien. |
Opruimen is iets wat ik de laatste tijd veel doe, omdat we het huis gaan verkopen.
Herinneringen
Er kleven veel herinneringen aan het huis waar we nu 22 jaar wonen. Ik weet nog hoe ik er met twee kleine jongetjes van een en vier jaar oud kwam. Als er maar een school, een winkelcentrum en een veldje om de hond uit te laten op loopafstand zijn, dan is het goed zei ik.
Op die voorwaarden hebben we dit huis gekocht. Na een paar jaar ben ik parttime gaan werken en was het ritme compleet.
Taxi
Iedere ouder van jonge kinderen weet dat je, naarmate de kinderen iets ouder worden, je ze vaker weg gaat brengen. Je bent bijna een taxibedrijf. Je rijdt naar de sport, naar vriendjes, naar zwemles et cetera.
Spullen
Wanneer de kinderen groter worden, lijkt er aan de berg spullen die je met zijn allen nodig hebt ook bijna geen einde te komen. Nu zijn de jongens groot en wonen ze in hun eigen woning. Waarom staan er bij ons dan nog zoveel spullen? Ze hebben hun eigen spullen toch meegenomen? Dat lijkt een raadsel wat zich nu langzaam aan het ontrafelen is.
Fotoboeken
Vroeger, voordat we naar dit verhuisden, gingen er dozen van zolder naar zolder omdat we nogal regelmatig van huis wisselden. Ook dit is al 22 jaar niet meer aan de orde en toch zijn er nog veel spullen.
Ik word er ook nieuwsgierig van. Wat zou er allemaal in die dozen en boxen zitten die daar stoffig op de zolder staan. Op een paar ervan staat met grote letters ‘fotoboeken’. Die ga ik in handzame dozen ompakken, zodat we ze nu wél goed kunnen optillen. Het is beter om nu niet alle boeken open te slaan, want dan gaat dit opruimen nog wéken duren.
Ik zie ook zakjes vol met negatieven. ‘Wat'? zouden mijn kinderen kunnen zeggen. Ehm, ja negatieven zijn kleine plastic strookjes waar ze vroeger de foto’s van afdrukten. Ik heb er behoorlijk veel van. Die kunnen toch zeker wel weg gegooid worden?
Filmopnames
En wat te denken van de videobanden? En de V8 bandjes. Ik dacht een jaar of tien (of was het vijftien) geleden: die moet ik eens op een digitale manier bewaren, anders is de kwaliteit straks zo slecht dat ik het niet meer kan zien en horen wat erop staat. Zou het nog kunnen? Of ben ik alle leuke filmpjes van mijn kids al kwijt?
Winter
Dit mag op het to do lijstje van de aankomende winter. De verwachting is dat we dan in ons nieuwe huis zitten. We gaan naar Duitsland. Daar is het internet bereik in de dorpen nog niet doorgedrongen.
Wanneer ik niet naar Netflix kan kijken, lukt het me zeker wel om de fotoboeken te maken voor mezelf en de kinderen. En dan kan ik ook beginnen aan de monsterklus met de V8-bandjes. Het kijken naar oude filmpjes van mijn eigen kinderen die opgroeien, is toch de mooiste serie die er bestaat.
Bewaren
De makelaar lachte toen hij de negen dozen in de gang zag staan. Ik zei dat het alleen de omgepakte fotoboeken waren. ‘Moet dat allemaal bewaard blijven'? Totdat de digitale versies klaar zijn in ieder geval wel. Ik heb nu al zin in de winter.
Ik zie mezelf al zitten bij de houtkachel, fotoboek op schoot en sorteren maar. Daarna aan een werktafel de nieuwe boeken maken, lekker scrapboeken en creatief zijn. Ontspullen ja, maar nu nog even niet.