 |
Heel lang heb ik geroepen dat ik NIET aan de botox en injectables zou gaan beginnen. |
Ik vond dat het vaak lelijk was. Maar doordat ik distributeur werd van een cosmeticamerk kwam ik steeds meer in aanraking met vrouwen die het wel gebruikten.
En eerlijk is eerlijk, dat zag er gewoon mooi uit! Niets fake, niets superstrak of uitdrukkingloos. En zo makkelijk! Ja, dat was wat mij het meest overtuigde geloof ik. Makkelijk!
Ik ben bezig met van alles en nog wat om die stomme lijnen langs m'n mond binnen de perken te houden. Ik zou er veel voor over hebben om ze weg te krijgen. Ik zou met mijn gezicht in de brandnetels gaan liggen als dat hielp.
Of een paar dagen met een masker van Zwitserse kaas gaan lopen. Konijnenkeutels eten als dat uitkomst bood. Maar een prikje... ho maar!
Op naar de kliniek
Dus... je voelt hem al aankomen, ik ben naar zo’n kliniek gegaan. Beetje zenuwachtig. Of eigenlijk meer opgewonden. Ik ging het doen!
Echt, ik ging het doen! Het voelde best wel op een bepaalde manier lekker Gooische vrouwerig.
Ik kwam bij een vrouwelijke arts die meteen begreep wat ik wilde. Zij had de oplossing voor mijn 'probleem', namelijk mijn lippen iets vullen. Daar werd ik toch wel heel vrolijk van want eerlijk is eerlijk, een vollere mond staat al jaren op mijn lijstje. Zo gezegd, zo gedaan.
Heel subtiel, heel keurig.
Het is een wonder dat ik heelhuids ben thuisgekomen want ik heb de hele weg in mijn achteruitkijkspiegel zitten kijken. Ik genoot! Ik voelde me een vrouw van de wereld. Gek he? Ik vond het heel sexy en stoer en vlot van mezelf.
Vaste prik
Dit zou ik blijven doen! En ja hoor een jaartje later ben ik weer gegaan. Naar een andere arts welliswaar. Tja, wat zal ik zeggen. Zij had een andere visie, was erg overtuigend en vulde niet mijn lippen maar de lijnen zelf op. Na de behandeling zag het er prima uit.
De dagen daarop is het wel wat gezwollen en blauw maar dat was de vorige keer ook zo. Niets aan de hand dus. Totdat ik mijn partner een paar keer een beetje onnozel naar me zag kijken. En hij uiteindelijk van de bank rolde van het lachen.
Als ik lachte, gebeurde er iets vreemd in mijn gezicht. Vreselijk! Ik heb als een dolle staan grijnzen voor de spiegel en heel erg mijn best gedaan om dat zo netjes mogelijk te doen. Maar 't leek nergens naar. Gruwelijk gewoon!
Ik kon maanden niet meer voluit lachen. Mijn bovenlip werd bij het lachen veel hoger opgetild dan normaal. Geloof me het heeft mijn partner heel wat lachrimpels extra opgeleverd.
Je lijkt wel een ezel, zei hij. Ik zag het zelf ook... ik leek wel een ezel! Ik ben voorlopig genezen.
