 |
Vanochtend beleefde ik een moment dat ik graag wil delen, omdat een situatie vaak totaal anders is dan dat die wordt ingeschat. |
We maken overal maar ons eigen verhaal van zonder de waarheid te weten. Hier komt nog bij dat zo’n verhaal bijna altijd negatief is tot het tegendeel bewezen is.
Mijn schoonmoeder meldde me dat een man al een half uur op en neer liep door een stukje van onze straat en hierbij filmpjes of foto’s maakte en stond te bellen.
In haar beleving deed hij dat om later terug te komen om in te breken. Haar grote en jammer genoeg niet geheel onterechte angst omdat dit zo vaak voorkomt. Gealarmeerd maakte ik enkele foto’s van hem, maar hij liep vrij relaxed rond wat je van een inbreker in spé niet zou verwachten op klaarlichte dag.
Om het juiste verhaal te weten te komen, zit er maar één ding op, het op de man af vragen. En waarom ook niet? Ik vind mensen en hun verhalen reuze interessant. Met een gezonde dosis nieuwsgierigheid liep ik naar hem toe.
Omdat hij geen Nederlands verstond, verliep onze conversatie in het Engels. Ik vroeg hem waarom hij foto’s en filmpjes aan het maken was? Zijn antwoord deed me glimlachen. Hij woonde voor een korte periode schuin tegenover ons en was filmpjes en foto’s aan zijn familie en vrienden in Letland aan het tonen over de prachtige omgeving hier. 'Het lijkt wel Florida', vertelde hij.
Ik schaamde me bijna om mijn eerste reactie vanochtend. Gaf hem een hand, stelde me voor als zijn buurvrouw en vroeg wat hem hier had gebracht. Hij vertelde dat hij kok was en meer talen wilde leren, dat dat voor zijn werk belangrijk was.
Hij werkte tijdelijk bij de Sligro als kok en gaat over een maand weer terug naar Letland om daar zijn leven verder op te bouwen. Hij vond het hier erg mooi, maar het weer wel onstuimig en veel regen.
Ik vertelde dat die regen bij ons tegenwoordig redelijk uitzonderlijk is. Ook zou hij zo graag meer van de taal willen leren, maar hij wist eigenlijk niet hoe. 'Door dit soort gesprekken', vertelde ik hem. 'Door de voertaal te spreken met dorpsbewoners'. Gelijktijdig realiseerde ik me dat dat helemaal niet zo voor de hand liggend was,
want staan wij daar immers wel voor open?
Hij vond onze taal ‘hard’ klinken, in tegenstelling tot de Duitse taal. Hij vroeg of ik ook Russisch kon spreken. Nou, nee... Ik ben al blij dat ik in het Engels een fijn gesprek kan voeren, dat ik deze taal door mijn werk steeds beter machtig ben, omdat ik het vaak moet spreken en schrijven.
En op deze manier leer je het toch het snelst. 'Een zin in Nederlands heb ik op straat geleerd: I k w e r k b i j d e S l i g r o'. Grappig om te horen hoe hij dat uitsprak. Na elkaar nogmaals de hand geschud te hebben, namen we afscheid.
Totdat we het ware verhaal en de beweegredenen van mensen echt weten, vertellen we ons eigen verhaal. Het verhaal wat we er zelf van maken. Heel vaak is dat ook nog eens negatief, omdat dit nu eenmaal in ons mens zijn is mee geëvolueerd.
Het had een doel om ons scherp te houden wanneer we moesten vechten of vluchten bij gevaar. Ook het negatieve nieuws bereikt ons daarom eerder en raakt ons dieper dan het positieve.
De media wil dat we hun nieuws lezen en horen, dus wordt daar ook nog eens de nadruk opgelegd. En omdat we al het nieuws van over de wereld dezelfde dag nog horen, zou je denken dat er toch wel heel veel meer ellende is op de wereld. Al bij al geen goede ontwikkeling voor de samenleving.
Wees vertrouwd, maar vertrouw niemand
Vroeger werd het er blijkbaar ingehamerd, maar ik heb hier nooit aan meegedaan. Gelukkig heb ik dat van huis uit ook niet meegekregen. Natuurlijk kun je hierdoor soms de deksel op je neus krijgen, maar iemand open minded leren kennen, is volgens mij nog altijd de puurste manier.
Eigenlijk is bovenstaande spreuk een rare uitspraak, waarbij ik dan meteen denk: 'Zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten'. En wat de ellende betreft, dat was vroeger niet minder. Het werd alleen meer weggemoffeld en het nieuws wat buiten je woonplaats gebeurde, kwam je gewoon niet ter ore. Je wereld was kleiner.
Jonge moeders moesten ergens bij een tante bevallen en hun kind werd afgenomen alsof er niets gebeurd was! Gehandicapte kinderen werden ergens in een kooitje gestopt zodat anderen hen niet zagen.
Roodharigen werden in verband gebracht met zondigheid en hekserij! En door wie werd dit verzonnen? Door onze soort, de mens! Allemaal verzinsels die een eigen leven gingen leiden. Wat een rare kronkels kunnen mensen in hun hersenen hebben.
Mooie verhalen maken gelukkig
Alles begon met verhalen, niets mooier dan verhalen. Maar dan wel eerlijk en open minded. Ik kan hier blij van worden en nog blijer werd ik even later bij het zien van de stoet vrachtwagens waarvoor ik moest wachten.
Hard toeterend en met felle knipperlichten passeerden er heel veel met voorin elke vrachtwagen een stralende persoon die een fantastisch dagje uit beleeft. Een dag waarin hij of zij zich de koning of koningin voelt.
Een persoon met een verhaal en chauffeurs die zich hiervoor belangeloos inzetten. Dat is waarover het gaat, dat is positief nieuws waar je echt kippenvel van krijgt. Maar of dat ook breed uitgemeten in de media komt?
Blijf ze vertellen en blijf er naar luisteren, het maakt de wereld een klein stukje mooier en oprechter.