 |
Herinneringen komen op als paddenstoelen wanneer ik mijn oppashond uitlaat. |
Het begint al bij de hond zelf. Hoe lang is het nu geleden dat we zelf een hond hadden, een Briard in ons geval. Dat is zeker vier jaar geleden of is het alweer vijf jaar. Wat vliegt de tijd toch.
Wandelen
We lopen samen het bruggetje over en ik kijk naar de vredige omgeving, een vijver en treurwilgen. Mijn gedachten gaan automatisch terug naar de vele activiteiten die onze jongens in de loop der jaren hier hebben gedaan.
Ik heb ze zien vissen met vriendjes, roeien in rubberbootjes en in de winter lekker schaatsen. Natuurlijk hebben ze vaak hier in de omgeving onze honden uitgelaten.
Omgeving
We wonen hier inmiddels 22 jaar. De jongens zijn uitgevlogen en wij gaan binnenkort deze buurt verlaten om landelijker te gaan wonen. Tijdens het inpakken en uitzoeken van de spullen kwamen er al herinneringen boven. Wat is er veel gebeurd in de periode dat we hier gewoond hebben.
Oppassen
Nu ik zo met de Lizzy de oppashond hier wandel, herinner ik me allerlei situaties. Zo liep ik vorige zomer, samen met een van de kleinzoons, dit zelfde rondje.
We liepen om enkele gebouwen zo het kraaienbos in. Even verderop lopen we achter het ziekenhuis langs, daar is een grote vijver met vlonders. Die lijken wel op een bordes waarop je kunt staan of met de rolstoel op kunt rijden om zo naar de vijver en het groen eromheen te kijken.
Mijn kleinzoon liep erop en Lizzy erachteraan. Dat was al leuk om naar te kijken. Het werd nog leuker toen er een witte herder met een aardige baas bij kwam.
De witte hond daagde Lizzy uit voor een spel. Ze renden om de bankjes heen, over de vlonder eromheen… Tja dat lukt niet, want dan kwam je bij het water.
En plons… ze doken beide het water in. Zo kun je wel om de vlonder heen. Dat ging nog een tijdje zo door. We keken met zijn drieën naar dit speelse tafereel en genoten volop.
Kletsnat stoven ze op ons af, ook dat hoort erbij wanneer je een hond hebt. We konden erom lachen. Een hele tijd later liep ik met Lizzy en mijn kleinzoon weer naar huis.
Hier en nu
Nu ik me dit zo herinner, zie ik ineens de natuur echt. De kleuren van de herfst worden zichtbaar, de paddenstoelen schieten uit de grond. Wat zijn ze prachtig en er zijn zoveel verschillenden.
Ik ga niet meer in mijn eentje kastanjes zoeken, dat deed ik vroeger met de kinderen en kleinkinderen. De herinneringen koester ik.
Net als de momenten met Lizzy. Zelfs wanneer we over een paar maanden een pup mogen verwelkomen in ons nieuwe huis.