 |
Dat je met de jaren een soort van aan het aftakelen bent, is een bekend gegeven. |
Ik heb dat altijd afgedaan met 'tuurlijk joh, maar deze ver-van-mijn-bed-show gaat aan mij voorbij'. Echter…
Het vervelende van kinderen is dat ze zo confronterend zijn. Ze zullen geen moment voorbij laten gaan om nog even te benadrukken dat je toch al een zekere leeftijd hebt. En helaas realiseer ik me steeds meer dat ze gelijk hebben.
Hoewel ik in mijn hoofd nog vaak het idee heb dat ik net van de middelbare school af ben, laten niet alleen mijn kinderen maar toch ook mijn lijf en geest me regelmatig weten dat ik geen 18 meer ben of zelfs geen 30.
Clichés die ineens bij mij passen zoals zoeken naar je leesbril terwijl je er al 2 op je hoofd hebt, bellen met je mobiel en dan bedenken dat je niet weet waar je mobiel is omdat je je agenda nodig hebt, de autoradio zachter zetten bij het achteruit rijden èn met stip op nummer 1 staat 'hardop met jezelf hele gesprekken voeren'.
Het prettige van deze gesprekken is toch wel dat we het altijd met elkaar eens zijn. Is weer eens wat anders. Wat de autoradio betreft, sinds een paar maanden heb ik een andere auto met een eigen manier van denken. Hij zet namelijk zelf het volume zachter als ik achteruit rijd.
Dat is prettig, maar wat ik eigenlijk bijzonder irritant vind, hij geeft ook aan dat ik om de 1,5 uur koffie moet gaan drinken! Dat bepaal ik zelf wel! Ben acuut naar de garage gereden om dit commando te laten verwijderen.
Hoewel ik me bewust ben van mijn leeftijd en mijn verantwoordelijkheden als moeder, vind ik het heerlijk om me regelmatig als jonge meid te gedragen. De lifecoaches en goeroes stimuleren dat overigens ook, omarm het kind in jezelf.
Het is dus heel goed voor je. Echt waar. Ik uit dat dan maar op verschillende manieren zoals het hebben van onzingesprekken met vrienden, mijn kinderen laten schrikken en dan zelf het hardst erom lachen, festivalwerk doen met mijn dochter, keihard de muziek 'uit mijn tijd' aanzetten om me vervolgens te wanen op dat geweldige schoolfeest of in die disco waar ik avonden op de dansvloer stond.
Tja, das war einmal, want helaas merk ik na het heftige dansen toch ook wel dat mijn lijf me enigszins in de steek laat. Puffend en hijgend plof ik op de bank. De ver-van-mijn-bed-show is nu de keiharde realiteit geworden; de zwaartekracht neemt toe en mijn conditie neemt af.
De schoonheidsspecialiste moet harder haar best doen met huidverstevigende gezichtsmassages. Hockey, hardlopen, tennis en ballet hebben plaatsgemaakt voor meer leeftijd gerelateerde activiteiten als golf, wandelen, yoga en tangodansen. Op zich leuk en goed voor mijn lijf en wat ik gemiddeld toch 2x per week doe.
Feit blijft dat mijn verstrooide geest en veranderend lichaam het nog steeds doen. Misschien niet helemaal zoals ik wel eens zou wensen maar zolang ik nog kan lachen om mijn eigen gestuntel en open sta voor lol, liefde en luchtigheid valt het allemaal wel mee.
Mijn tip: Omarm niet alleen het kind in jezelf maar ook het mens dat je bent. Geniet van je dag!