 |
Na een gezellige avond ren ik naar spoor 2b op Amsterdam Centraal. |
Hink-stap-sprong op de roltrap naar boven en… abrupt kom ik tot stilstand door een menigte jongeren die allemaal met dezelfde trein mee willen. Een stem roept om. Wijziging van spoor.
De meute komt in beweging en stroomt met mij naar spoor 4a. Helaas. De trein kan deze hoeveelheid niet aan en de overblijvers worden verzocht te reizen tot Utrecht of te wachten op de volgende trein van 07.00 uur. Het is inmiddels bijna 01.00 uur. Wat een gedoe! Rennen naar spoor 5b en dan maar en proberen een zitplaats te bemachtigen.
Na 3 opvliegers en wat duwwerk zit ik dan eindelijk. In korte tijd is ook deze trein bomvol. Dubbele bemanning per zitplaats, de looppaden, trappetjes, de in- en uitgangen en zelfs de toiletten zijn overbezet. De wereld van 1,5 meter en mondkapjes is ver weg van deze bubbel. De trein komt in beweging en een after party begint.
'Ben jij ook naar Mystic Garden geweest'? Ik kijk in de dromerige ogen van een jongen die vermoedelijk net de 20 heeft aangetikt. 'Mystic Garden'? Klinkt exotisch en als een gemiste kans…
'Wat een line-up! Was zo vet'! Ok, het kwartje valt, Amsterdam Dance Event heeft de NS geënterd.
Om mij heen is een hoop gezelligheid. Een bonte verzameling van jonge mensen. Gezichten met glitters, glanzende ogen en vrolijke monden. Ik ben duidelijk de oudste maar wordt direct opgenomen door deze zojuist gevormde commune. Een bak druiven gaat rond en wordt eerlijk gedeeld. Expeditie Robinson 2.0.
'Noodgeval! Wie heeft een plastic zak'?! Snel wordt gezocht en doorgegeven. Gelukkig op tijd. Deuren gaan open en de zak wordt buiten gevuld. De combinatie van drank, dansen, weinig eten en misschien een pilletje, is niet helemaal goed gevallen bij het meisje.
De reis gaat verder en telefoonnummers worden om mij heen uitgewisseld. Ik krijg een appje van dochterlief. 'En we gaan naar links… en we gaan naar rechts…'.
De Snollebollekes in het Gelredome. Ook dochterlief heeft een feestje vanavond. Ik schiet in de lach en laat het aan mijn nieuwe vrienden zien.
'Utrecht Centraal'!, roept de jongen met de dromerige blik enigszins teleurgesteld. Bestemming bereikt. De deuren gaan open en uitbundig nemen we afscheid van elkaar. Zoonlief staat met mijn auto op mij te wachten. De omgekeerde wereld.
Het is 03.00 uur. Eindelijk in bed. Volgende keer maar met de auto. Of toch niet...?