 |
Onlangs is Donald 70 jaar geworden. Duck dus. |
Donald Duck,
Heel lang heb ik ervan genoten.
Op de eerste jaren van mijn leven na.
Toen bestond het bedoelde blad nog niet.
Iedere week plofte Donald Duck op de deurmat.
Aanvankelijk in een zwartwitte versie.
Daarna zwartwitte en kleurpagina’s om en om.
En vervolgens als totale kleuruitgave.
Alleen gekleurde pagina’s derhalve.
Mijn broertje en ik ‘vochten erom’.
Wie als snelste bij de deurmat was.
En dus het eerste recht op lezen had.
Overigens was onze vader ook groot fan.
Hij sloeg geen editie over.
Vele jaren later was het aan mijn kleinkinderen.
Om Donald c.s. wekelijks te ‘verslinden’.
Eerst het tijdschrift, later via pockets.
In onze logeerkamer staat een grote bak.
Boordevol met van die Duckpockets.
Van harte Donald Duck met deze mijlpaal.
En dank voor al die vreugdevolle leesuren.
Van vader op zoon, van opa op kleinkinderen.
Jammer alleen dat je nooit onderbroeken draagt.
Ik ben namelijk heel benieuwd naar je voorkeur.