 |
Eigenlijk best veel en dat is bijzonder. Puntje bij paaltje is namelijk niets vanzelfsprekend. |
Het woord is bedacht, ontstaan. En ik ben dan altijd benieuwd naar wat de situatie was bij het ontstaan. Vaak vraagt namelijk iemand iets wat een gevolg is of een opvolging ergens van. Die krijgt dan als antwoord: Vanzelfsprekend. In het Engels: that goes without saying.
Op dit moment neemt een man afscheid van het leven. Daar is niets vanzelfsprekends aan. Dat is een dapper besluit. Om klarigheid te maken met de mensen om je heen. Met het leven. En het instinct om te willen overleven. Wat maakt dan dat het leven als klaar wordt beschouwd. Vaak een ziekte. En om dit besluit te nemen is helemaal niet vanzelfsprekend.
De afgelopen tijd heb ik hier voor mezelf ook het een en ander over afgesloten. Stel je opnieuw je prioriteiten. Dat is goed. En nodig. Gebeurtenissen die impact hebben op je leven en/of dat van je dierbaren maken dat er herijkt wordt. De balans weer gevonden wordt.
Wat maakt dat we die daarvoor dan hebben laten doorslaan, naar iets wat niet past. Of niet goed voor ons is. Hoe werkt dat precies? Het leven is niet vanzelfsprekend. Gelukkig zijn ook niet. Gezond niet. We bekijken het wel zo. Als normaal. Voor iedereen weggelegd.
Snap je dan ook dat je nooit iemand anders de keuze voor je moet laten maken? Of dat je je leven leidt volgens andermans normen en waarden of gedachten?
Want wat iemand anders vindt, vind jij niet precies hetzelfde. Niemand is hetzelfde. Iedereen is uniek.
Elke situatie, elke geboorte, elk karakter, DNA, omgeving, gezin, opgroeien en tot volle wasdom komen is anders. Ook al ben je allebei mens. Of plantje. Of vrouw of man.
Het is jouw leven. Jij mag hier over beschikken. Niemand anders. Wat men je ook doet geloven. Dus waarom zou je je druk maken over wat een ander vindt?
Wanneer ga jij Jouw Eigen leven leiden?
En die man met het dappere besluit; de kaarsjes branden, de witte salie ook voor een fijne overgang. Straks neem ik een drankje, zeg ik salut, op het leven!