 |
Bestaat er ook een mannendag? Of is er al genoeg 'te mannen' in onze maatschappij dat die geen dag behoeven? |
Wie heeft het bedacht eigenlijk? Ik ben vrouw en vooral voor vrouwen. Ben zeker niet TEGEN mannen. Wel tegen de mannen die vrouwen minder waard vinden.
Die onderdrukken nodig vinden. Die braaf ja en amen willen. Als mooie trophee wife. In een perfecte maat 36 en kirrend lachend naar hun man opkijken. Daar ben ik wel tegen. Even heel generaliserend neergezet.
Blijkbaar is het nodig dat er een vrouwendag is. Nog steeds. Terwijl we allebei mens zijn. Terwijl we in beginsel allemaal mens zijn.
Waarom dan dit onderscheid.
Ja ik weet wel waar het vandaan komt. Vanuit die angst. Het beroerde is dat mensen graag erbij willen horen. Of zeker in ieder geval niet buiten de boot willen vallen. Dus doen ze soms dingen die niet hun niet van hun beste kant laat zien.
Nu met het Coronavirus. Degenen die mij al langer volgen, weten dat ik niet heel erg fan ben van de regering en de farmacie. Iedereen moet opletten, tig keer z'n handen wassen (deed je daarvoor ook al regelmatig toch?) hoesten in de kom van je arm en vooral naar de dokter als je denkt dat het griep of erger het Corona virus is.
Het is niet erger dan een griep en ook hier kunnen mensen aan doodgaan net als met de griep elk jaar met hele volksstammen gebeurt. Normaal gesproken bel je misschien even met de huisarts wanneer je je niet lekker voelt.
Je krijgt dan vaak al van de assistente te horen, vast de griep, als het na een week koorts nog niet beter gaat moet je weer even bellen. Dat is een normale procedure. Met griep. Wat het Coronavirus is.
Maar nu is het not done om anders te hoesten dan in de kom van je arm. Nu mag je niet naar gebieden waar dit virus voorkomt. Ik heb nog nooit gehoord van je mag nu niet naar Ermelo want daar heerst een griep.
We reizen elke dag het hele land door met elkaar. Elkaar fijn besmetten met van alles. En als je dan toch ziek wordt, is het je eigen schuld. Ook vooral dat. Schuld.
Wanneer je in het leven staat zoals ik ben je ervan overtuigd dat elke fysieke klacht een emotionele/geestelijke oorzaak heeft. En dat je wanneer je een griep krijgt je lijf heel hard die rust nodig heeft omdat je te lang bent doorgerend en al die signalen die je lijf gaf hebt genegeerd.
Dat is waarom sommige mensen wel de griep krijgen in een griepgolf en ook sommige mensen niet. Het is geen onoverkomelijk iets.
Maar tegenwoordig mogen we niet meer ziek zijn.
Oud worden. Vrouw zijn en oud worden; 2 weken ziek zijn staat er wel voor een griep. Helaas is dat in onze 24-uurs consumptiemaatschappij waarin geld belangrijker is dan mensen, niet meer mogelijk.
Heel veel mensen durven zich niet eens meer ziek te melden. Ik heb er ook last van gehad. Toch maar gaan. Belabberd op je werk zitten en nog langer met de klachten rondlopen dan wanneer je toch thuis was gebleven en je klachten serieus had genomen.
De druk van de maatschappij maakt dat mensen rare dingen gaan doen. Vervolgens burn-out raken. Waar ook geen begrip voor is door omgeving. Tot die het zelf meemaakt.
Misschien is het tijd voor Mensendag. Vanaf waar we beginnen om elkaars positieve eigenschappen etcetera te benadrukken in plaats van afzeiken. Of iemand anders onze mening opleggen. Of godsdienst. Of wat dan ook. Leven en laten leven...