 |
Soms als het allemaal wat tegenzit, vraag je je af of het ook ergens goed voor is. |
De strijd die geleverd moet worden om te helen, door te gaan en vooral om positief te zijn. Veelal is het een gevecht met jezelf en vooral tegen de verwachtingen die je hebt van het leven en van de mensen om je heen.
Verwachtingen vaak die van kindsafaan als kiem zijn geplant, verpoot, gekoesterd en gegroeid. In de tijd zijn deze verwachtingen wat bijgesteld, soms ontkend maar in de kern toch wel aanwezig.
Verwachtingen gaan hand in hand met teleurstellingen. Met name de grote verwachtingen. Hoewel je enigszins rekening houdt met een mogelijk tegenvallend resultaat, wordt dat vaak weggeduwd door een groot gevoel van optimisme dat al snel voelt als een zoete overwinning.
Hoe groot is dan de teleurstelling als de realiteit anders is dan verwacht. En dan niet in positieve zin. De uitslag van dat onderzoek,
de tentamenresultaten, de winstprognose, die baan waar je je zinnen op had gezet, de vriend die geen vriend blijkt te zijn of die ontluikende liefde die al uitdooft voordat deze tot volle bloei kon komen. Teleurstellingen doen pijn of ze nu gecalculeerd zijn of niet.
Goeroes als Stephen R. Covey (De zeven eigenschappen van leiderschap) en Brené Brown (De kracht van kwetsbaarheid: heb de moed om niet perfect te willen zijn) leren ons om te gaan met verwachtingen en teleurstellingen door anders te denken; omdenken en het omarmen van imperfecties.
Als je geen slachtoffer wilt zijn van omstandigheden of door daden van derden, zul je eerst jezelf een schop onder je kont moeten geven. En als dat te moeilijk voor je is, vraag je je vrienden om dat bij jou te doen. Werkt echt verfrissend kan ik je vertellen!
Een lichtpunt in die donkere tunnel van tegenslagen zijn namelijk je dierbaren. Je familie, gezin, goede vrienden. Sta jezelf toe open en kwetsbaar te zijn en hulp wordt geboden.
Het kan best lastig zijn om hulp te vragen en helaas zijn mensen veelal geen mindreaders. Ook niet die heel dichtbij je staan en moet je toch echt zelf aan de bel trekken… Doe dat en je krijgt compassie, betrokkenheid en verbinding. Hoe mooi is dat?!
Als je het zelf even niet meer ziet, dan kunnen anderen je helpen het weer wel te zien. Echt! Samen kijken verlicht en relativeert.
Wellicht blijken jouw verwachtingen niet geheel reëel te zijn en kunnen deze worden bijgesteld of zelfs worden losgelaten.
Loslaten hoeft geen verlies te zijn. Vaak blijkt dat op den duur een mooiere en beter passende vorm naar je toe komt. Dit vergt moed en geduld.
Het gaat uiteindelijk om leiding nemen in tegenvallende situaties en veranderende omstandigheden. Het leven dus, want niets is veranderlijker dan dat.
Juist als je denkt je zaakjes op orde te hebben, kan een onverwachte wending je wereld op zijn kop zetten. Wees transparant en handel vanuit passie en integriteit, daar win je op de lange duur het meest mee.
'Leadership is a choice, not a position'. (Stephen R. Covey).