 |
Ik voelde me met een kluitje in het riet gestuurd. Steeds weer opnieuw. |
Het enige dat nog als een zonnetje liep, was mijn menstruatie. Iedere maand met nieuwe maan liggen en blijven liggen en bloeden als een rund. Ik deed het allemaal. Wat heb ik niet geprobeerd om overgangssymptomen die baas te worden. Noem het. En ik zal je zeggen ‘Yep! Ook geprobeerd'.
Aanvankelijk voelde ik het meest voor stap 1 van de aanpak van Susan Weed, schrijfster van New Menopausal Years, The Wise Women Way: Doe niks. Op mijn lijf geschreven!
Doe niks, maar daar had ik deze keer helemaal het geduld niet voor. Ik maakte me echt zorgen over mezelf.
Ik wilde NU, per direct, mijn oude vertrouwde zelf terug. Naar de huisarts wilde ik niet. De laatste keer dat ik haar had bezocht, was vlak na de plotselinge dood van mijn moeder.
Of ik anti-depressiva voorgeschreven wilde krijgen? Ik was zo afkerig van het idee, dat ik niet eens meer weet wat ik destijds wel wilde van haar.
De acupuncturist stak geregeld naalden in mij, meters (internationale) boeken en onderzoeken over de overgang werden verslonden, vitaminen en mineralen geslikt, eierstokken luidkeels bezongen, brandnetels versapt, positieve affirmaties toegewijd gekweeld en ik zei het al: alle denkbare middelen, foefjes en trucs passeerden de revue.
Tot ik toch een consult bij de huisarts aanvroeg, zo wanhopig was ik. Ik wilde hormonen! Maar dan wel een bepaalde soort. De huisarts keek me aan alsof ze het in Keulen hoorde donderen. Geen anti-conceptiepil? Nee. Ik wilde sowieso geen hormonen die ik qua naam niet herken. Geen magische termen voor mij. Ik wilde oestradiol en progesteron. Ze zou het met de apotheker bespreken.
Lang verhaal kort: toen ik dolgelukkig de verpakking opende van de voorgeschreven hormonen kreeg ik een klap in mijn gezicht: het was de anticonceptiepil. Geopend en wel nam de apotheker de verpakking onwillig en verontwaardigd de geopende verpakking terug.
Inmiddels huppel ik al weer jaren vrolijk, vitaal, zelfverzekerd en doelgericht door het leven. Ik weet nu precies wat ik ‘verkeerd’ deed. Wat verreweg de meeste vrouwen in hun overgangsjaren ‘verkeerd’ doen, waardoor ze de controle over hun werkende leven kunnen verliezen.
De komende week lanceer ik mijn 3-daagse Challenge om vrouwelijke leidinggevenden in hun overgangsjaren (45-60 jaar) op de juiste weg naar Zelfverzekerd Vrouwelijk Leiderschap te zetten. Zodat ze lekker kunnen gaan woekeren met hun talenten en hun kennis en ervaring kunnen gaan verzilveren. Dit is de link naar meer informatie over de Challenge