 |
Overkomt het je wel eens dat je midden in je betoog niet meer weet wat je wilde zeggen? |
Maak je geen zorgen, dat overkomt iedereen! Of gebeurt het je de laatste tijd vaker dan voorheen? En begint de onrust zich in jou zich te roeren?
Het is mij een tijdje geleden overkomen toen ik tijdens een lezing een heel betoog hield over… ja, waar ging dat ook alweer over? Ik was nog niet uitgepraat, dat voelde ik, maar ik wist niet meer wat ik precies aan het zeggen was.
Op het moment zelf voelde ik de grond onder mijn voeten vloeibaar worden. Als een malle raasde ik met mijn gedachten door mijn korte herinneringen heen. Bleef de mensen nadenkend aankijken.
Ik probeerde uit alle macht nog een haakje te vinden in mijn brein dat mij zou helpen mijn betoog voort te zetten alsof er geen crash had plaatsgevonden, alsof er geen vuiltje aan de lucht was.
Humor
Uiteindelijk heb ik het publiek met een snufje humor gevraagd wat ik in hemelsnaam aan het vertellen was en vervolgens de draad weer opgepakt.
Maar het zat me niet lekker. Zeker niet toen het me nog een paar keer overkwam. Als ik iets goed kon, vond ik, dan was het wel de draad van het verhaal vasthouden, ongeacht of dat het verhaal van mijzelf betrof of dat van degene naar wie ik luisterde.
In mijn vorige loopbaan als schrijvend cultuurjournalist vond ik dat zelfs een must. Dus ik had me 25 jaar lang op toegelegd op het beheersen van dit kunstje. Het heeft voor een belangrijk deel zelfs – indirect – geleid tot mijn nieuwe loopbaan als coach en spreker.
De rode draad kunnen vasthouden was voor mij vanzelfsprekend geworden. Zoals een ander televisiezenders installeert op een nieuwe televisie alsof het niets is, bijvoorbeeld. Nee, het is niet begonnen.
Maar ik ben wel veranderd. Ik heb mezelf wakker moeten schudden. Vanzelfsprekendheden, zoals een kwaliteit als ‘de draad kunnen vasthouden’ zijn valkuilen omdat ze vanzelfsprekend zijn.
Vanzelfsprekendheden zie je niet. Alleen als ze ineens wegvallen, tot die tijd reken je er eenvoudig op. Besteed je er geen aandacht aan. Voed je het niet.
En wat gebeurt er met talenten, kwaliteiten, vaardigheden, vermogens en dergelijke als je die niet voedt? Voeden in de zin van verzorgen, uitdagen, koesteren? Precies! Als je dat niet doet, dan treedt de achteruitgang in.
Wakker geschud
Ik was wakker geschud. En er was duidelijk werk aan de winkel. Ik heb een aantal strategieën aangeleerd die ik graag met jou wil delen. Omdat ze mij (en mijn klanten) zo goed hebben geholpen en ik iedere hardwerkende vrouw gewoon hetzelfde gun.
De belangrijkste heb ik verzameld op een flyer ‘Stop Vergeetachtigheid: 9 tips voor een beter geheugen na je 40e’. Die kun je hier gratis downloaden. Ik hoop dat jij er ook wat aan hebt!