 |
In dit blog vind je een paar handvatten en tips om helemaal jezelf te zijn. |
Kun jij helemaal jezelf zijn?
Helemaal jezelf zijn is bevrijdend. Het betekent dat je door het leven gaat als wie en wat je bent, zonder allerlei ingewikkelde maskers te dragen of je anders voor te doen.
Hoewel helemaal jezelf zijn zo simpel klinkt, voor de meesten van ons is het niet zo eenvoudig. Waarom niet? Omdat we ergens geloven dat we niet goed genoeg zijn. Deze overtuiging geeft ons vervolgens het gevoel dat we ons anders (lees beter) moeten presenteren naar de buitenwereld.
Vermoeiend uiteraard. En niet nodig. Want hoe ongelooflijk het misschien voor je klinkt: als je gewoon jezelf bent, zullen mensen nog steeds van je houden. Sterker nog, het wordt in veel opzichten makkelijker om van je te houden. Simpelweg omdat er zoveel stress wegvalt en je zoveel energie overhoudt om te genieten van je leven. Dus laten we eens kijken. Helemaal jezelf zijn, hoe kunnen we daar een beetje beter in worden?
1. Zie in dat je imperfect mag zijn
Als je bent zoals ik dan heb je dit verhaal al vaak voorbij zien komen. Ik denk dan: 'Ja ik weet het, ik ben imperfect en dat is ok, prima'. Vervolgens draai ik me om en gedraag ik me als een perfectionist die nog altijd dolgraag zijn imperfecties verbergt.
Want dit inzicht omarmen en echt in de praktijk brengen, vereist kwetsbaarheid. En kwetsbaarheid is oncomfortabel. En oncomfortabele dingen vermijden we liever. Het voelt veel fijner om dat hele ‘kwetsbaarheid’ verhaal even aan de kant te schuiven en iets anders te zoeken. 'Misschien kan ik wel helemaal mezelf zijn zonder mezelf kwetsbaar op te stellen'?
Ja… nee, zo werkt het niet. Helaas. Of je stopt jezelf weg achter een muurtje, waardoor je je ‘veilig’ voelt maar nooit helemaal jezelf kunt zijn of je breekt het muurtje af, waardoor je vrij bent om jezelf te zijn maar je je automatisch kwetsbaar zult opstellen.
Verlang je ernaar om helemaal jezelf te zijn? Dan moet het muurtje weg. Dan moet je jezelf naar buiten duwen en jezelf laten zien. Echt laten zien. Je kunt het in kleine stappen doen.
Dat is hoe ik het doe. Met zelfcompassie, zelfacceptatie en een beetje moed aan ons zijde.
Want we zijn imperfect en dat is ok. We maken fouten, we doen vaak dingen die niet goed voor ons werken en we zijn soms egoïstisch. We zijn daarnaast ook nog steeds waardevol, lief en prachtig zoals we zijn. Het is niet het één of het ander. Het is altijd allebei.
Wat zou ik aantreffen als ik in je hoofd zou kijken? Vind ik daar gedachten van waardering, dankbaarheid en blijdschap? Als je bent zoals de meeste mensen, dan vind ik daar gedachten als: 'Ik kan dat niet. Ik ben niet mooi genoeg. Het zal wel verkeerd gaan. Als ze zien hoe ik echt ben dan houden ze niet meer van me'.
Heb je al eens tijd gehad om een artikel te bekijken met negatieve gedachten? Het is pijnlijk hoe herkenbaar de lijst is. Aan de andere kant is het ook geruststellend dat je negatieve gedachten normaal zijn.
Maar weet je, niet alle dingen die normaal zijn blijken ook wenselijk. Negatief over jezelf denken, is normaal in onze cultuur waar dit gedrag van alle kanten wordt gestimuleerd.
Onzeker zijn is de norm. Zelfacceptatie beoefenen voelt haast als rebelleren, alsof je je moet verontschuldigen voor het feit dat je van jezelf houdt, precies zoals je bent.
Een route uit dit stinkende moeras van negatieve ellende is heel simpel: verplaats je aandacht naar de positieve aspecten. Je hoeft niet te vechten met de negatieve gedachten. Je kunt ze gewoon verdringen met waardering en tevredenheid. Probeer het maar eens bij het opstaan. Praat positief tegen jezelf, hardop of in gedachten:
- Ik heb lekker geslapen en ik voel me goed.
- Ik ga er een heerlijke dag van maken.
- Ik ben dankbaar voor mijn prachtige lichaam.
- Ik ben dankbaar voor de lieve mensen in mijn leven.
- Ik ben blij dat ik vandaag weer aan de slag mag en ik ga zo goed van deze dag genieten als ik kan.
- Ik ben goed zoals ik ben en ik accepteer mezelf volledig.
- Dit wordt een mooie dag.
Waar komen al die negatieve gedachten over onszelf vandaan? En waarom lijken ze bij steeds meer mensen steeds sterker te worden, op steeds jongere leeftijd? Je weet het antwoord al, maar de oplossing is mogelijk oncomfortabel: social media.
Ons brein snakt naar goedkeuring van de mensen om ons heen. ‘Erbij horen’ is altijd een belangrijke overlevingsstrategie geweest. Logisch, want mensen die werden beschermd door de groep hadden een grotere kans om te overleven en kinderen te krijgen.
En dat werkt allemaal prima tussen de mammoete, maar ons brein is niet gebouwd op de overweldigende stroom van sociale prikkels die social media ons nu toedient. Wat begon als leuk, onschuldig en vernieuwend is inmiddels een ontembare kracht die onze complete samenleving beïnvloedt op allerlei wenselijke én onwenselijke manieren.
Moderne social media platformen zijn ontworpen om diep in te haken op deze psychologische triggers. Gebaseerd op geraffineerde algoritmes die zijn ontwikkeld om verslavend te zijn en je zo lang mogelijk emotioneel te betrekken, zodat ze zoveel mogelijk advertenties tussendoor kunnen tonen.
Met alle likes, notificaties, tags, hysterisch nieuws én alle foto’s en video’s van ‘perfecte levens’ wordt het bijzonder lastig om gezonde eigenwaarde te cultiveren en te koesteren.
Zie je zelfbeeld als een kade en social media als de zee die tegen de kade klotst.
Als je zelfbeeld zwak is – als een zanderige kade – zal social media het eenvoudig weg eroderen. Hierdoor neemt de zee steeds meer kade mee en blijft er steeds minder eigenwaarde over. Lukt het je echter om je zelfbeeld sterk en krachtig te maken – als een betonnen kade – dan kan die zee je niets meer maken. Hoezeer de zee ook tekeer gaat, je eigenwaarde blijft stevig overeind staan.
Mijn advies? Als je worstelt met je eigenwaarde, doseer of schrap social media totdat je helemaal jezelf kunt zijn. Investeer in een gezond en stevig gevoel van eigenwaarde, zodat je niet langer wordt beïnvloed door wat zich op dat schermpje afspeelt.
Hanteer social media zoals je taart, chocolade en wijn gebruikt: geniet met mate. Vind je dit lastig? Je bent niet alleen. Helemaal jezelf zijn doe je door jezelf in kleine stappen te leren accepteren.
Het is niet makkelijk en vaak niet comfortabel. Maar ik roep altijd: alles wat de moeite waard is, kost moeite. Je kunt dit, dat weet ik. Dus begin gewoon ergens met een kleine stap.
Kom in beweging en merk hoe je leven steeds leuker wordt.