repair cafe Bij een Repair Café kun je samen met reparateurs die uit de buurt komen je kapotte spullen repareren. De reparateurs zetten zich met hart en ziel belangeloos voor je in.

Het Repair Café wordt op verschillende locaties, meestal in buurthuizen, gehouden. Je kunt er terecht als je koffiezetapparaat, cd-speler, computer of ander elektrisch apparaat stuk is, maar ook je stoel, fiets, computer of kledingstuk kan er worden gerepareerd.  

Ik las op Wikipedia dat Martine Postma uit Amsterdam dit initiatief in 2009 heeft bedacht. Op 18 oktober 2009 vond het eerste Repair Café plaats in het Fijnhout Theater in Amsterdam-West. Het Repair Café werd enthousiast ontvangen en via de Stichting Repair Café in 2010 uitgebreid.

Deze stichting moedigt en ondersteunt lokale groepen die een Repair Café willen opzetten aan. Wist je dat er nu meer dan 700 groepen in Nederland zijn die geregeld een Repair Café organiseren? Wereldwijd zijn er inmiddels meer dan 1100 Repair Cafe’s actief volgens dit Nederlandse concept.

Stichting Repair Café maakt zich hard om producenten te stimuleren artikelen te produceren die ook echt gerepareerd kunnen worden. Ik vind het een tof initiatief. Het doet me dankbaar denken aan mijn ouders die nooit snel spullen weggooiden.

Ritsen inzetten in broeken en jassen was niet de favoriete bezigheid van mijn beide ouders, maar dat konden ze wel. Zelfs zijn laatste levensjaar repareerde mijn vader nog spullen. 

Zo fixte hij de stofzuiger die erg verstopt was. Hij zat dan op de bank met de stofzuigerbuis op zijn schoot alles eens rustig te bestuderen. Even later vertelde hij trots dat hij de boosdoener had gevonden (ik had per ongeluk een papieren zakdoek opgezogen). 

Ook knapte hij een oude fiets op voor mijn dochter omdat hij zo trots op zijn kleindochter was dat ze zonder zijwieltjes kon fietsen. Het ging dan allemaal niet zo snel meer maar iedere dag dat hij de energie er nog voor had werkte hij er aan. 

De appel valt trouwens niet ver van de boom: ik gooi ook niet zo snel spullen weg en probeer er zelf nog een draai aan te geven. Het geeft me veel voldoening. En lukt het niet, kijk ik eerst of ik nog iets kan recyclen. Kijk maar eens op www.recycleandcreate.com.

Ik had niks om te laten repareren, maar ik was wel nieuwsgierig hoe zo’n Repair Café precies werkte. Op zaterdag 10 december jl. ging ik daarom een kijkje nemen bij het Repair Café aan de Van Riebeeckweg te Hilversum.

Het was er niet alleen druk, het was er ook erg gezellig! Het Repair Café staat namelijk ook voor gezelligheid en het leren kennen van de mensen uit de buurt. Een onderwerp om over te praten is zo gevonden.

ontvangsttafel

De toegang voor het Repair Café is gratis. Als je binnenkomt zie je een ontvangsttafel waar je je kunt inschrijven. Na het inschrijven kun je naar de tafel toe lopen waar je kapotte artikel gerepareerd wordt.

foto1 tekst mariam

De diverse tafels zijn voorzien van een bordje waarop staat wat er gerepareerd wordt. Als je nog niet aan de beurt bent, kun je aan de bar of een tafel tegen betaling onder het genot van een kopje koffie of thee even wachten en een praatje maken met de andere buurtbewoners. Je kunt er trouwens ook zonder kapotte spullen terecht voor een 'bakkie gezelligheid'.

foto2 tekst mariam

Sommige reparateurs nemen hun eigen gereedschap mee zoals bijvoorbeeld een naaimachine. Als je samen spullen repareert, kun je van elkaar leren.
Als iets echt niet meer te maken is, wordt het ook eerlijk gezegd. Voor de reparateurs geeft het net als bij mij een kick als het repareren wel lukt.

foto4 tekst mariam

Als je klaar bent is het leuk als je als waardering een vrijwillige bijdrage in de spaarpot doet. Met de opbrengst worden onder andere flyers, koffie en lunch voor de reparateurs betaald en wordt er gespaard voor bijvoorbeeld een attentie voor de reparateurs met de kerst. Misschien wil je dit initiatief financieel steunen.

foto5 tekst mariam

Ik ben nieuwsgierig of je ook wel eens bij het Repair Café bent geweest. Of ga je er in de toekomst een keer naartoe?

logo repair cafe

Save

SaveSaveSaveSaveSaveSaveSaveSave