tieners artikel Ouders van tienerdochters kunnen het ongetwijfeld beamen: de eerste 11 levensjaren lijkt er geen vuiltje aan de lucht.

Maar vanaf hun 11e of 12e kan het hele huis op zijn grondvesten daveren omdat de jeansbroek van de puberdochter nog niet uit de was is. Hoe komt het dat de emoties van puberende meisjes alle kanten opschieten en elk klein akkefietje plots het grootste drama ooit lijkt?

Centra in de hersenen
De schuld van puberale humeurschommelingen wordt vaak alleen op hormonen afgeschoven, maar recent onderzoek deed belangrijke ontdekkingen over de hersenen van pubers. Rond het 12e levensjaar herorganiseert het brein van tieners zich drastisch.

Aanpassingen aan het limbisch systeem versterken emotionele reacties in het brein. De centra in de hersenen die voor emoties instaan, zijn veel gevoeliger bij tieners dan bij kinderen of volwassenen. Simpel gezegd: emotionele input komt voor tieners binnen als een oorverdovende gong, terwijl kinderen en volwassenen slechts een klein belletje horen.

Tel daarbij op dat de frontale cortex - het deel van de hersenen dat een kalmerende, rationele invloed heeft - nog niet volledig werkt tot je volwassen bent en je kunt begrijpen waarom een ongewassen jeansbroek een veel groter drama is in het hoofd van je tienerdochter dan in het jouwe.

Emoties serieus nemen
Je tienerdochter is dus niet zomaar een dramaqueen die teveel aandacht opeist. Hoe hevig ze haar gevoelens uit, zo intens voelt ze die ook echt. Neem haar emoties dus serieus, ook al komen ze voor jou banaal over.

Als ouder ben jij de eerste waarop ze hun negatieve gevoelens afreageren. Verwacht daarom een dagelijkse portie zeuren, zagen en klagen. Niet altijd leuk om naar te luisteren, maar houd in het achterhoofd dat jouw luisterend oor een hoger doel dient.

Als je dochter bij jullie terechtkan voor haar klaagzang, dan toont ze op school het beste van zichzelf. In plaats van onbeleefd of agressief te zijn tegenover leeftijdsgenoten of leraren op school, wacht ze tot ze veilig in jouw gezelschap is om het te uiten.

Gouden tip
Als je dochter een klaagzang afsteekt, luister dan rustig en probeer niet meteen advies of commentaar op te dringen. Ze zal jouw voorstellen om haar problemen op te lossen toch afwijzen.

Zeg haar in plaats daarvan dat ze altijd welkom is om haar frustraties te uiten en te 'ventileren' en probeer haar het verschil uit te leggen tussen 'klagen' enerzijds en 'ventileren' anderzijds.

Klagen over iets suggereert dat er een oplossing voor een probleem gevonden moet worden, terwijl ventileren zomaar je frustraties uiten is, zodat het uit je systeem is.

Door dat verschil uit te leggen, raakt je dochter het kinderlijke idee kwijt dat de wereld zich altijd maar moet aanpassen aan haar wensen. Het volwassen idee dat het 'echte' leven met ups en down komt, dringt zich op die manier voorzichtig op.

Deze informatie en opvoedkundige tips komen uit het boek 'Untangled. Guiding teenage girls through the seven transitions into adulthood' van psychologe Lisa Demour.

Bron