chubb artikel Het leek allemaal geregeld. Tenslotte was ik hier juist voor verzekerd. Kom ik even van de koude kermis thuis.

Toen ik 15 maanden geleden een nieuwe mobiel met abonnement aanschafte bij T-Mobile, adviseerde de betreffende verkoper me er een verzekering bij te nemen. Ik vertelde dat ik me daarvoor nog nooit had verzekerd. Ik was al 25 jaar schadevrij, qua mobieltjes.

Nou, redeneerde hij, dit toestel is groter. Dat ligt anders in de hand. Het zou zomaar kunnen dat ik dit toestel per ongeluk uit mijn hand laat glijden tijdens het gewenningsproces. Dan was ik gelukkig verzekerd! Ook bij waterschade, diefstal. We hadden een prettig contact. Ik besloot m’n gewenningsproces een maandje te verzekeren.

Natuurlijk zag ik dat er maand-in-maand-uit een bedrag van mijn rekening werd gehaald, door Chubb. Chubb? Op een gegeven moment besloot ik na te pluizen wat dat ge-Chubb op mijn bankrekening nou eigenlijk precies was.

Het is me namelijk wel eens gebeurd dat er maandelijks een vreemd bedrag van mijn creditcard werd gehaald. Na enig uitzoekwerk met de creditcard-verstrekker bleek het een abonnement op een adult-site voor homo-mannen te zijn.

Ik herinnerde me dat ik slechts 1x mijn creditcard had gebruikt, als in: ook het nummer op de achterkant verstrekt in een hotel in Johannesburg, Zuid-Afrika. De dader was daarmee snel gevonden en de creditcardmaatschappij handelde alles verder af. Inclusief het terugstorten van het ontvreemde bedrag.

Enfin, ik was dus een gewaarschuwd mens en ging uitzoeken wie Chubb was. Ik had er geen actuele herinnering meer bij zal ik maar zeggen. Oh jaah! Het bleek Chubb Verzekering te zijn met wie T-Mobile een samenwerking is aangegaan.

Heel eerlijk? Ik was op dat moment te lui om de verzekering op te zeggen. Maar enkele weken geleden gebeurde het dan toch. Ik schrok ergens van en mijn iPhone gleed uit mijn hand. PATS! Plat op de betonnen vloer. Breuklijnen in het scherm.

Dus ik bel de verzekering om mijn geluk te smaken: tralala lala, ik ben verzekerd. 'Het is momenteel zo druk dat we u telefonisch niet te woord kunnen staan. Neemt u contact op via de mail. We verbreken de verbinding'. Tuuut tuut tuut.

Na 3 dagen iedere dag het SERVICE-nummer te hebben gebeld, dacht ik dan maar een mail, dat gaat waarschijnlijk sneller. Zo gezegd zo gedaan. Ik stuur gelijk de polisgegevens mee en foto’s van de schade aan het toestel.

Krijg ik de volgende mail terug: Bedankt voor uw e-mail. Wij streven ernaar om binnen een week een reactie te geven op uw e-mail. Met vriendelijke groeten, Chubb. Oke, haast had ik er niet echt mee. M'n telefoon functioneerde nog goed. Maar vervelend vond ik het wel.

Inmiddels is het twee weken later en wacht ik nog steeds op reactie op mijn claim. Helaas is dat beschadigde toestel afgelopen weekend gestolen. Ik heb keurig aangifte gedaan bij de Britse politie (het bewijs daarvan moet ik immers bij de verzekeringsmaatschappij kunnen overleggen). Dus ik voelde me zeker van mijn zaak. Boter bij de vis?

Hoe gaan ze dat doen, overpeinsde ik kort. Twee claims, een voor een afhandelen of beide tegelijk? Opnieuw is het antwoord van het servicenummer: Tuut tuut tuut. Online herkent mijn polisnummer niet dus dan maar weer mailen. Inclusief de vermelding dat Chubb z'n eigen polisnummer plus geboortedatum plus postcode niet herkent.

'We did not find policies based on the information provided'. Vervolgens nog een kleine variatie op het thema: 'Wij vragen u vriendelijk om telefonisch contact met ons op te nemen via 0348-462845 (optie 1-1-3 in het keuzemenu). En natuurlijk is het resultaat: tuut tuut tuut.

Zucht. Daar buig ik me later wel weer over. Nu op naar T-Mobile voor een nieuwe mobiel. Helaas kunnen ze me in de winkel niet van dienst zijn. Ik heb een lopend abonnement tot begin volgend jaar dus ze kunnen me niet helpen aan een toestel, behalve als ik een nieuwe koop, flitste het door me heen. Dat valt buiten hun bevoegdheden.

Het schijnt dat T-Mobile een regeling heeft voor dit soort situaties. Ik kan bellen met de vraag of ik hiervoor in aanmerking kom. Daar hebben ze die bevoegdheden wel. Lang verhaal kort. Ik begin na een paar teleurstellende mededelingen een snufje druk uit te oefenen: 'Ik ben al tig jaar een goede klant van T-Mobile. Ik verwacht wel wat van jullie'.

Resultaat: 'Nee, daarvoor moet u bij Chubb zijn'. Nog maar weer eens online. De gegevens die ik invul: error. De enige optie voor hulp de heilloze weg van telefoon of de mail. 
Een stemmetje in mij vraagt: Gaat Chubb mijn ‘verlies’ überhaupt wel goedmaken?

Na enig speuren op de website lees ik dat ik tegen diefstal een andere verzekering had moeten afsluiten. Gelukkig hebben we nog plan B: De wereld-dekkende reisverzekering nog van AEGON. Eens zien hoe ‘mijn geluk opeisen' bij die club gaat.

Zelfde probleem. Tuut tuut tuut. Pfff... Alles bij elkaar heb ik hier meer dan een werkdag inzitten. Natuurlijk komt er morgen een nieuwe telefoon. Handje contantje, maar wat me irriteert, is dat ik in een samenleving leef waarin ik voor m’n gevoel steeds afhankelijker wordt gemaakt van de digitale wereld.

Oke, ik laat dat gebeuren, ik ga er immers in mee. Ook omdat ik me geen beeld kan maken van een leven (voor mij) zonder internet. Maar toch. De ontwikkeling van het loonzakje met dukaten waarop je je tanden kon breken naar het internetbankieren met 2-staps verificatie begint VORMEN aan te nemen. Zorgelijke vormen.

Deze ontwikkeling begon me al te storen toen ik ineens moest gaan betalen voor mijn bankpas. Ik vond het de wereld op z’n kop. Zij kregen toch mijn geld? Waarom kreeg ik geen bonus? Hier was naar mijn smaak iets heel anders aan de hand. Steeds afhankelijker. En ik draai mijn rondje mee.

De les die ik hieruit weet te peuren? Koop gewoon een telefoon, haal je gegevens uit de cloud en neem je verlies. Dat is goedkoper en kost veel minder energie en tijd. En dat laatste is niet onuitputtelijk. Pure zelfliefde en zelfzorg dus. Hoera!

Ik ga overigens voor de groene iPhone. Want eerlijk is eerlijk: ik vind het een hand-candy slash eye-candy. En ik wil snel weer lekker gemakkelijk en razendsnel het internet op. 
Ja, dat laatste schrijf ik met een opgeruimd gemoed. Cheers!

PS: dit verhaal krijgt een staartje. Bij mijn geliefde loopt net een bericht via Messenger binnen dat mijn iPhone is gevonden. Is dat verdacht of niet?